غلو اومد اداره ،خورد و خسته اتاق رییس دوباره چفت و بسته بلا گردونتابم ، دیگ گفتی کمی گَهتر بیو تا در نبسته برو فردا بیو نشنفته ای تو نمیبینی چقدر آدم نشسته آقا عرضم کم ،طولش نمیدم برو آقا رییس دارد جلسه نگفتیم ما که ماموریم و معذور؟

هوا خشِن بیشی صحرا ، هسی تو؟بیچینی کاکل و جیکا هسی تو؟دلم پیسی ایکِی نِشسُم تو خونهخشِن رُو کُوه مُوه و دریا ، هسی تو؟نه مو هایم خِوِر کسی وُو نه توبیشیم صحرا خومو تِینا ، هسی تو؟موتور باکِش پُرِ بنزین ، اُماسِرِ مو پُرتِرِن ولّا ، هسی تو؟لُوَر ، چَهچُو ، شیرینه و سوسَرمَککلات و منکِل و مح شا ، هسی تو؟هوا اُوری هن و بارون دُم رَهشی بارو وُو جومِی یَکلا ، هسی تو؟هوکال و غپّه و گمبیل و طعمابِلهسُم جِی هَمِی اینا ، هسی تو؟پلاستیکی پُرِن آلو سی چالهمیچسپه اِی تو ای سرما ، هسی تو؟لچی نو و شُخی خرما و لورکتُفی تو اسنک و پیتزا ، هسی تو؟خفیف چار و نیم آمایه سِ

ام گُ دوهَتی واسو دِی تا بلکی خَم خوارم بشت وختی که دی نیسی تو حُوش او همدم ویارم بشت سوگل که دوهت خالوتن شازو که دوهت عاموتن ام گُ یکیشووایمسنی بلکی کمک کارم بشت ات گُ نه شازو ام میا نه دی گپ سوگل بزه دُهت کِشَنگی وایمسنُم دیّم طرفدارم بشت ات گُ که دهت شهرین خیلی کشنگن جون دیت از دسِّ ای پلکنده مو روزم شو تارم بشت دشتی ینِی با شهریا دیر از هِمِن وصلت کنن

پرنگه عشق اومه تش به پا که تو جونم شروه ی دلکش به پا که کموتری اومدی قرون بالت بگردم دور تال تال گلالت بریزم ناز چینت دونه ی عشق تو پی چنگت بچینش بونه ی عشق بیو که اسمون مال خمونه ز

خیالم رفته تو زلفت گماوی سراندر پا و غم پرتا پراوی خدا کاشکی دسم بی جی خیالم خیالم رفت و دس تینا ولاوی "احمد شمس العلماء"

ای عشق بیو که بُلبُلَل عاشق تر پُی نغمه و شعر ، ری گُلَل عاشق تر فهمیدمِ بعدِ عمری عاشق بیدَن مین هر چه سفید تر ، دِلَل عاشق تر "محمد غلامی"